سايت اسکوپ 31/6/91: « به قلم مهين صارمي- 'اين يک رسوايي
است. اين خيانت به همه چيزي است که آمريکا به آن معنقد است . آنچه ما
داريم راجع به آن صحبت ميکنيم کشتار بالقوه انسانهاست و اگر اتفاق بيفتد
به اين دليل نيست که ما 'نميدانستيم محتمل است' بلکه صرفاً بهدليل اين
است که به اين حقيقت کم بها داديم که سرهنگي که آخرين بار ناظر بر قتلعام
بود را مسئول امنيت آنها قرارداديم... اين درباره يک اشتباه نيست، درباره
زدوبند عمدي است که صورت گرفته و از مردم آمريکا مخفي نگهداشته شده است...
آنچه ما داريم يک معامله غيراخلاقي ميان دولت ما و ديکتاتوري آخوندهاست
بهخاطر اينکه تمام نشانهها اين است که اين سياست بد را پيش ميبرد. '
دانا روهراباکر جمهوريخواه، رئيس زير کميته نظارت و تحقيقات امور خارجي
مجلس، 13سپتامبر، 2012
اخيراً سفير لينکلن بلومفيلد، يک مقام ارشد سابق آمريکا، يک دانشگاهي و حرفهاي، در يک جلسه استماع کنگره گفت که سناريوي افشاشده توسط کارشناس سابق سازمان ملل متحد آقاي بومدرا نشان داد نميتواند با اهداف ايالات متحده در مورد مسأله اشرف تنظيم باشد. 'من فکر ميکنم آنها مستقيماً با اهداف متقابل کار ميکنند، و اين مشکلات جدي و خطرات جدي ايجاد ميکند. برخي از اثرات آن اين است که ايالات متحده را در يک موقعيت وحشتناک قرار ميدهد که به جمعيت در اردوگاه اشرف اساساً دو انتخاب ميدهد:
يا به بازداشتگاهي برويد که در آن شما زير تفنگ کساني که دوستان و افراد دور و بر شما را قتلعام کردند خواهيد بود و يا در ليست تروريستي شايد براي هميشه باقي بمانيد. '
کشيدن خوانندگان به نيازهاي اساسي تکرار شده در هر بيانيهيي از پناهندگان در کمپ ليبرتي وقتي با سرقت، حمله، آزار و اذيت و دورويي همتاي خود، دولت عراق مواجه ميشوند ملالانگيز است.
افشاگري تاريخي بومدرا به همراه گزارش منتشر شده توسط گروه کار سازمان ملل در بازداشتهاي خودسرانه يک حقيقت انکار ناپذير را محکم ميکند:
قرارگاه به نام جالب 'آزادي' هيچ چيزي بجزيک بازداشتگاه و يک پايگاه پيش گيرانه براي از بين بردن خاري در گلوي تهران و دشمن اصلي و آنتيتز آن مجاهدين خلق نيست. زيرساخت اردوگاه حداقل استانداردهاي حقوقبشري را ندارد. به غير از امکانات و زيرساختهاي غيرقابل قبول، فقدان آزادي رفتوآمد و دسترسي به وکلا، روزنامهنگاران، و بازديد کنندگان وجود دارد. حضور در محل نيروهاي مسلح عراق نشان ميدهد که حداقل تضمين محافظت در برابر آزار و اذيت وعده داده شده توسط سازمان ملل متحد و ايالات متحده رعايت نشده است.
همانطور که سفير بلومبرگ در استماع کنگره اخيراً توضيح داد، دولت عراق که يک عنصر ملاهاست مصمم به ايجاد اصطکاک و هرجومرج بهمنظور خرابکاري طرح جابهجايي پذيرفته شده توسط ساکنان است درحاليکه به طرز شک برانگيزي ساکنان را سرزنش ميکند. افشاگري ها، نيت دولت عراق براي بهرهبرداري از شهر 500 ميليون دلاري 'اشرف' بهعنوان يک محل با جاذبه براي استفاده بعدي را نشان داد درحاليکه ساکنان را مجبور به واگذاري داراييهاي منقول که صدها هزار دلار و برخي ميليونها دلار هزينه داشته به بهانههاي مختلف ميکند.
افشاگريهاي شوکهکننده آقاي بومدرا تنها نوري بر دخالت سازمان ملل در رسوايي در مورد سرنوشت جنبش مقاومت طرفدار دموکراسي مجاهدين خلق انداخت.
موضوع در معرض خطر در عراق نه تنها روي نيروي مخالف طرفدار دموکراسي که در مورد تغيير دموکراتيک در ايران مصمم است تأثير ميگذارد، بلکه با زحمت مانع تعامل مثبت که يک عراق دموکراتيک سالم ميتواند در منطقه داشته باشد ميشود.
همانطور که به خوبي توسط سناتور روهراباکر گفته شد: ديکتاتوري ملاها با حسننيت عمل نميکند. به نظر ميرسد دولت عراق با حسننيت عمل نميکند... مرتکب قتلعام را مسئول امنيت همان گروه از افراد ميگذارد که قتلعام شدهاند، اين قطعاً عمل کردن با 'حسن نيت' نيست. مردم ميدانند که چکار ميکنند، که دولت ايالات متحده - آيا ما با حسننيت عمل ميکنيم؟ آيا وزارتخارجه ما با حسننيت عمل ميکند؟
وقتي به عمق مورد مناقشه اخلاقي ميرسيم، ساموئل آدامز يک خط قرمز ترسيم ميکند که در تاريخ بهعنوان سياست دو لبه منعکس ميشود:
'اگر عاشق ثروت بيش از آزادي هستيد، آرامش بردگي بيش از مسابقه پر تحرک آزادي - از بين ما با صلح برويد. ما مشاوره و يا سلاح شما را نميخواهيم. خم شويد و دستي که به شما غذا ميدهد را ليس بزنيد. باشد که زنجيرهايتان به آرامي بر رويتان بنشيند، و باشد که موفقيت فراموش کند که شما هموطنان ما بوديد!'»
اخيراً سفير لينکلن بلومفيلد، يک مقام ارشد سابق آمريکا، يک دانشگاهي و حرفهاي، در يک جلسه استماع کنگره گفت که سناريوي افشاشده توسط کارشناس سابق سازمان ملل متحد آقاي بومدرا نشان داد نميتواند با اهداف ايالات متحده در مورد مسأله اشرف تنظيم باشد. 'من فکر ميکنم آنها مستقيماً با اهداف متقابل کار ميکنند، و اين مشکلات جدي و خطرات جدي ايجاد ميکند. برخي از اثرات آن اين است که ايالات متحده را در يک موقعيت وحشتناک قرار ميدهد که به جمعيت در اردوگاه اشرف اساساً دو انتخاب ميدهد:
يا به بازداشتگاهي برويد که در آن شما زير تفنگ کساني که دوستان و افراد دور و بر شما را قتلعام کردند خواهيد بود و يا در ليست تروريستي شايد براي هميشه باقي بمانيد. '
کشيدن خوانندگان به نيازهاي اساسي تکرار شده در هر بيانيهيي از پناهندگان در کمپ ليبرتي وقتي با سرقت، حمله، آزار و اذيت و دورويي همتاي خود، دولت عراق مواجه ميشوند ملالانگيز است.
افشاگري تاريخي بومدرا به همراه گزارش منتشر شده توسط گروه کار سازمان ملل در بازداشتهاي خودسرانه يک حقيقت انکار ناپذير را محکم ميکند:
قرارگاه به نام جالب 'آزادي' هيچ چيزي بجزيک بازداشتگاه و يک پايگاه پيش گيرانه براي از بين بردن خاري در گلوي تهران و دشمن اصلي و آنتيتز آن مجاهدين خلق نيست. زيرساخت اردوگاه حداقل استانداردهاي حقوقبشري را ندارد. به غير از امکانات و زيرساختهاي غيرقابل قبول، فقدان آزادي رفتوآمد و دسترسي به وکلا، روزنامهنگاران، و بازديد کنندگان وجود دارد. حضور در محل نيروهاي مسلح عراق نشان ميدهد که حداقل تضمين محافظت در برابر آزار و اذيت وعده داده شده توسط سازمان ملل متحد و ايالات متحده رعايت نشده است.
همانطور که سفير بلومبرگ در استماع کنگره اخيراً توضيح داد، دولت عراق که يک عنصر ملاهاست مصمم به ايجاد اصطکاک و هرجومرج بهمنظور خرابکاري طرح جابهجايي پذيرفته شده توسط ساکنان است درحاليکه به طرز شک برانگيزي ساکنان را سرزنش ميکند. افشاگري ها، نيت دولت عراق براي بهرهبرداري از شهر 500 ميليون دلاري 'اشرف' بهعنوان يک محل با جاذبه براي استفاده بعدي را نشان داد درحاليکه ساکنان را مجبور به واگذاري داراييهاي منقول که صدها هزار دلار و برخي ميليونها دلار هزينه داشته به بهانههاي مختلف ميکند.
افشاگريهاي شوکهکننده آقاي بومدرا تنها نوري بر دخالت سازمان ملل در رسوايي در مورد سرنوشت جنبش مقاومت طرفدار دموکراسي مجاهدين خلق انداخت.
موضوع در معرض خطر در عراق نه تنها روي نيروي مخالف طرفدار دموکراسي که در مورد تغيير دموکراتيک در ايران مصمم است تأثير ميگذارد، بلکه با زحمت مانع تعامل مثبت که يک عراق دموکراتيک سالم ميتواند در منطقه داشته باشد ميشود.
همانطور که به خوبي توسط سناتور روهراباکر گفته شد: ديکتاتوري ملاها با حسننيت عمل نميکند. به نظر ميرسد دولت عراق با حسننيت عمل نميکند... مرتکب قتلعام را مسئول امنيت همان گروه از افراد ميگذارد که قتلعام شدهاند، اين قطعاً عمل کردن با 'حسن نيت' نيست. مردم ميدانند که چکار ميکنند، که دولت ايالات متحده - آيا ما با حسننيت عمل ميکنيم؟ آيا وزارتخارجه ما با حسننيت عمل ميکند؟
وقتي به عمق مورد مناقشه اخلاقي ميرسيم، ساموئل آدامز يک خط قرمز ترسيم ميکند که در تاريخ بهعنوان سياست دو لبه منعکس ميشود:
'اگر عاشق ثروت بيش از آزادي هستيد، آرامش بردگي بيش از مسابقه پر تحرک آزادي - از بين ما با صلح برويد. ما مشاوره و يا سلاح شما را نميخواهيم. خم شويد و دستي که به شما غذا ميدهد را ليس بزنيد. باشد که زنجيرهايتان به آرامي بر رويتان بنشيند، و باشد که موفقيت فراموش کند که شما هموطنان ما بوديد!'»